عاشقانه دستاشو  گرفتم.دستاش گرمای عجیبی داشتن ،عطر نفساش همه جا پراکنده بود

 گويي تو آسمون رو ابرا بودم و اون  به من لبخند مي زد و در انتظار جوابش . هوش از سرم

پريده بود. نبضشو

تو دستام حس مي کردم.میدونستم اونم مثل منه ،برای یه لحظه حس کردم آسمون ،زمين ،

همه چيز واسه منه .

غوغایی تو دلم به پا بود و حال عجیبی داشتم  ، تنها چیزی که آزارم میداد : این بود که

نمیتونستم تو چشاش نگاه کنم ، فکر میکردم لیا قتشو ندارم ، آخه من کجا و آسمون کجا ؟بغض

گلومو گرفته بود و دلم میخواست گریه کنم ، اما دیدم اون داره گریه میکنه

بي اختيار دستمو روي صورتش گرفت و هی اشک

مي ريخت درکش برام سخت  بود.  آخه اين من بودم که بايد گريه مي کردم نه اون

کاش ستاره ها اونجا بودن  تا به من حسودي مي کردن...